Duitse grammatica, eenvoudig uitgelegd

Gratis korte lessen Duitse grammatica: lidwoorden, woordvolgorde, werkwoorden en meer. Lees de les en oefen hem daarna met gespreide herhaling in Langrit.

• Persoonlijke voornaamwoorden en het beleefde Sie (Personalpronomen) A1 · Waar ze voor staan Een persoonlijk voornaamwoord vervangt de persoon of de zaak die iets doet. Het Duits heeft
• Woordgeslacht en lidwoorden (der, die, das, ein, eine) A1 · Drie geslachten in plaats van twee Het Nederlands heeft er in de praktijk twee, «de» en «het». Het Duits heeft
• De werkwoorden sein en haben (zijn en hebben) A1 · Twee onregelmatige basiswerkwoorden sein (zijn) en haben (hebben) zijn de meest gebruikte werkwoorden van het
• Tegenwoordige tijd: regelmatige werkwoorden (Präsens) A1 · Stam plus uitgang Haal en (of n) van de infinitief af en je hebt de stam. Daar komt per persoon een uitgang ac
• Tegenwoordige tijd: klinkerwisseling in de stam A1 · Dezelfde uitgangen, een andere klinker Een groep veelgebruikte werkwoorden verandert de klinker van de stam, m
• Ontkenning: nicht en kein A1 · Twee woorden, net als niet en geen Het Duits ontkent met kein of nicht, en die verdeling valt bijna precies sa
• Vraagzinnen en vraagwoorden (W-Fragen, Ja/Nein-Fragen) A1 · Twee soorten vragen Het Duits maakt een vraag door het vervoegde werkwoord te verplaatsen, precies zoals het N
• Het werkwoord op de tweede plaats (Verbzweitstellung) A1 · Plaats 2 is vast In een Duitse hoofdzin staat het vervoegde werkwoord op de tweede plaats. Op plaats 1 kan het
• Het meervoud (Plural) A1 · Veel uitgangen, één lidwoord Het Nederlands heeft in de praktijk twee meervoudsuitgangen, en en s. Het Duits h
• De vierde naamval (Akkusativ) A1 · Onderwerp en lijdend voorwerp Het Duits laat met het lidwoord zien welke rol een woord in de zin speelt. Het o
• Bezittelijke voornaamwoorden (Possessivartikel) A1 · Twee beslissingen Een bezittelijk voornaamwoord (mein, dein, ...) beantwoordt twee vragen: 1. Wie is de eigena
• Getallen, datum en klokkijken (Zahlen, Datum, Uhrzeit) A1 · Getallen Getal Duits Getal Duits 1 eins 13 dreizehn 2 zwei 16 sechzehn 3 drei 17 siebzehn 6 sechs 20 zwanzig 7
• Modale werkwoorden (Modalverben) A1 · Wat ze doen Modale werkwoorden voegen aan een ander werkwoord iets toe over kunnen, moeten, mogen of willen. H
• Scheidbare werkwoorden (trennbare Verben) A1 · Voorvoegsel plus werkwoord Veel Duitse werkwoorden bestaan uit een voorvoegsel en een basiswerkwoord: auf + st
• De gebiedende wijs (Imperativ) A1 · Drie vormen in plaats van één Het Nederlands heeft in de praktijk één gebiedende wijs: «Kom!» zeg je tegen één
• Nevenschikkende voegwoorden (und, aber, oder, denn, sondern) A1 · Plaats 0 Deze vijf voegwoorden verbinden twee hoofdzinnen zonder de woordvolgorde te veranderen. Ze staan op «
• De derde naamval (Dativ) A2 · Het meewerkend voorwerp Bij werkwoorden als geben, schenken, zeigen, schicken of erklären is er vaak iemand di
• Voorzetsels met de vierde of de derde naamval A2 · Elk voorzetsel bepaalt zijn naamval In het Duits staat het woord na een voorzetsel in een bepaalde naamval. Bi
• Voorzetsels met twee naamvallen (Wechselpräpositionen) A2 · Negen voorzetsels, twee naamvallen De voorzetsels an, auf, hinter, in, neben, über, unter, vor, zwischen kunne
• De voltooid tegenwoordige tijd (Perfekt) A2 · De gewone verleden tijd in de spreektaal In gesproken Duits is het Perfekt de normale manier om over het verle
• De onvoltooid verleden tijd (Präteritum) van veelgebruikte werkwoorden A2 · Twee verleden tijden, elk met een eigen rol Het Duits heeft twee verleden tijden met bijna dezelfde betekenis.
• Wederkerende werkwoorden (reflexive Verben) A2 · Wat een wederkerend werkwoord is Een wederkerend werkwoord heeft een voornaamwoord dat terugwijst naar het ond
• Bijzinnen (weil, dass, wenn, ob) A2 · Het werkwoord gaat naar het eind Een bijzin (Nebensatz) begint met een onderschikkend voegwoord en stuurt het
• Uitgangen van het bijvoeglijk naamwoord (Adjektivendungen) A2 · Alleen vóór een zelfstandig naamwoord Een bijvoeglijk naamwoord krijgt alleen een uitgang als het vóór een zel
• Vergrotende en overtreffende trap (Komparativ und Superlativ) A2 · Eén uitgang voor elk bijvoeglijk naamwoord Het Duits kent geen constructie met mehr. Elk bijvoeglijk naamwoord
• Over de toekomst praten (Futur I) B1 · De tegenwoordige tijd is de gewone toekomst Voor plannen en afspraken gebruikt het Duits de tegenwoordige tijd
• De infinitief met zu en um ... zu B1 · zu + infinitief aan het eind Veel werkwoorden en uitdrukkingen krijgen een tweede werkwoord in de vorm zu + in
• Betrekkelijke bijzinnen (Relativsätze) B1 · Twee vragen bepalen het voornaamwoord Een betrekkelijke bijzin beschrijft een zelfstandig naamwoord. Hij begin
• Konjunktiv II: würde, hätte, wäre en wensen B1 · Waarvoor je hem gebruikt Konjunktiv II dekt alles wat niet echt is: beleefde verzoeken, wensen, adviezen en vo
• De lijdende vorm (Passiv) B1 · Waarvoor de lijdende vorm dient De lijdende vorm zet de handeling op de voorgrond en laat de dader weg. Je kom
• De tweede naamval (Genitiv) B1 · Wat van wie is De tweede naamval antwoordt op wessen? (van wie?) en verbindt twee zelfstandige naamwoorden: da
• Werkwoorden met een vast voorzetsel (Verben mit Präposition) B2 · Eén geheel: werkwoord + voorzetsel + naamval Veel Duitse werkwoorden horen bij één bepaald voorzetsel, en dat
• Voornaamwoordelijke bijwoorden met da- en wo- B2 · Dingen krijgen da, personen een voornaamwoord Na een werkwoord met een vast voorzetsel kun je over een ding ni
• Indirecte rede (Konjunktiv I) B2 · Indirecte rede in gewone taal In een gesprek geeft het Duits weer wat iemand gezegd heeft met de gewone aanton