گرامر عربی به زبان ساده و روان فارسی
درسهای رایگان و کوتاه گرامر عربی به فارسی: حروف تعریف، ترتیب واژهها، فعلها و بیشتر. درس را بخوانید و بعد با تکرار فاصلهدار در Langrit تمرینش کنید.
- خط عربی، شکل حروف و حرکتها A1 · همان خط، با چند تفاوت عربی از راست به چپ نوشته میشود و حروفش مثل فارسی به هم میچسبند و در آغاز، میانه و پایا
- ضمیرهای شخصی (الضمائر المنفصلة) A1 · ضمیرهای جدا فارسی برای «او» یک کلمه دارد و فرقی نمیکند دربارهی مرد حرف بزنی یا زن. عربی نه فقط در «او»، بلکه
- حرف تعریف ال و حروف شمسی و قمری A1 · یک حرف تعریف: ال فارسی حرف تعریف ندارد؛ معرفهبودن را با بافت، «را» یا «این/آن» نشان میدهد. عربی یک حرف تعریف
- اسم مذکر و مؤنث (المذكّر والمؤنّث) A1 · دو جنس، بدون خنثی در عربی هر اسمی یا مذکر است یا مؤنث؛ نه فقط آدمها، اشیا هم. کتاب مذکر است و ماشین مؤنث. این
- جملهی اسمیه (الجملة الاسمية) A1 · جمله بدون فعل فارسی در پایان جمله «است» یا «هستم» میآورد. عربی در زمان حال فعل ربطی ندارد. دو کلمه برای یک جم
- اسمهای اشاره (أسماء الإشارة: هذا، هذه، ذلك، تلك) A1 · شکلها «این» و «آن» در فارسی برای همهچیز یکیاند. در عربی اسم اشاره در جنس و شمار با اسم مطابقت میکند: نزدیک
- ضمیرهای ملکی پیوسته (الضمائر المتّصلة) A1 · مثل «کتابم»، با جنس این یکی برای فارسیزبان آشناست. فارسی «کتابم، کتابت، کتابش» میگوید و عربی هم مالکیت را با
- مطابقت صفت و موصوف (النعت) A1 · ترتیب مثل فارسی، مطابقت از چهار جهت ترتیب برای فارسیزبان آشناست: صفت بعد از اسم میآید، مثل «خانهی بزرگ». ام
- جملههای پرسشی و کلمههای پرسش (أدوات الاستفهام) A1 · پرسش بله/نه: هَلْ و أَ اینجا عربی و فارسی به هم نزدیکاند. عربی ترتیب کلمهها را عوض نمیکند و فعل کمکی ندارد.
- حرفهای اضافه و حالت جر (حروف الجر) A1 · حرفهای اضافهی اصلی بسیاری از این حرفها را از فارسی میشناسی: «فیالمثل»، «علیرغم»، «از صبح الی شب»، «معال
- اضافه (الإضافة) A1 · مثل «درِ خانه»، بدون کسرهی اضافه ترتیب اضافهی عربی همان ترتیب فارسی است: اول مضاف، بعد مضافالیه. تفاوت این
- فعل مضارع (المضارع) A1 · پیشوند برای شخص، پسوند برای شمار و جنس فارسی شخص را با شناسهی آخر فعل نشان میدهد: «مینویسم، مینویسی». مضار
- منفی کردن در زمان حال (لا و ليس) A1 · دو نوع جمله، دو نوع نفی این تقسیم برای فارسیزبان غریب نیست. فارسی هم فعل را با «نـ» منفی میکند («نمیدانم»)
- عددهای ۱ تا ۱۰، ساعت و روزهای هفته A1 · یک تا ده رقمهای عربی و فارسی همریشهاند، اما سهتایشان شکل دیگری دارند: ۴، ۵ و ۶ فارسی در عربی ٤ ٥ ٦ نوشته م
- جمع سالم و جمع مکسر (الجمع) A1 · سه راه برای جمع بستن فارسی تقریباً همهچیز را با «ـها» یا «ـان» جمع میبندد. عربی دو جمع سالم دارد که پسوند می
- فعل ماضی (الماضي) A1 · فقط پسوند ماضی عربی خیلی شبیه ماضی فارسی ساخته میشود: یک ستاک ثابت و یک پسوند برای شخص، بدون پیشوند. حتی سوم
- آینده و منفی کردن ماضی و آینده (سـ، سوف، لن، لم) A2 · آینده: مضارع با سَـ عربی زمان آیندهی جداگانه، مثل «خواهم رفت»، ندارد. سَـ را پیش از فعل مضارع میگذاری و به آ
- «بود» در عربی (كان و أخواتها) A2 · حال فعل ربطی ندارد، گذشته دارد أَنَا طَالِبٌ. فعل نمیخواهد. برای اینکه همین جمله را به گذشته ببری، كَانَ را ا
- جملهی فعلیه و مطابقت فعل (الجملة الفعلية) A2 · فعل اول میآید فارسی فعل را آخر جمله میگذارد: «شاگرد نامه را نوشت». ترتیب معمول عربی نوشتاری برعکس است: فعل،
- مثنی (المثنّى) A2 · شکلی جدا برای دقیقاً دو تا فارسی برای «دو» همان جمع یا مفرد را به کار میبرد («دو کتاب»). عربی برای دو تا پسون
- ضمیرهای پیوسته روی فعل و حرف اضافه A2 · همان پسوندها، با یک استثنا فارسی هم ضمیر مفعولی را به فعل میچسباند: «دیدمش»، «کمکم میکند». در عربی پسوندهایی
- صفت تفضیلی و عالی (أفعل التفضيل) A2 · یک وزن برای همهی صفتها فارسی به صفت «ـتر» اضافه میکند. عربی تقریباً هر صفتی را در وزن أَفْعَل میریزد. این
- فعل امر (الأمر) A2 · ساختن امر از مضارع فارسی امر را از ستاک حال با «بـ» میسازد: «بنویس». عربی هم از مضارع شروع میکند، اما پیشوند
- إنّ و خواهرانش (إنّ وأخواتها) A2 · چند کلمه که حالت را عوض میکنند إِنَّ و چند کلمهی همگروهش (خواهران إِنَّ) سر جملهی اسمیه مینشینند. مبتدا ر
- اسم موصول (الذي، التي، الذين) B1 · شکلها فارسی برای همهی جملههای موصولی یک «که» دارد. اسم موصول عربی با اسمی که به آن برمیگردد در جنس و شمار
- بابهای فعل (الأوزان، باب دوم تا دهم) B1 · ریشه و وزن تقریباً هر کلمهی عربی از یک ریشهی سهحرفی و یک وزن ساخته میشود. ریشهی ك ت ب معنای نوشتن را دارد
- اعراب: رفع، نصب و جر (الإعراب) B1 · سه حالت، دو دسته پایانی فارسی نقش اسم را فقط با «را» و ترتیب کلمهها نشان میدهد. اسم عربی در آخرش مصوتی کوتاه
- مضارع منصوب و مجزوم (المنصوب والمجزوم) B1 · مضارع سه پایان دارد مضارعی که تا اینجا آموختی به ضمه ختم میشد. بعضی ادات پیش از فعل این پایان را عوض میکنند:
- مصدر (المصدر) B1 · اسمِ خودِ کار الْمَصْدَرُ نام خودِ کار است: از كَتَبَ (نوشت) الْكِتَابَةُ (نوشتن) ساخته میشود. فارسیزبان با
- فعلهای معتل: اجوف، ناقص، مثال (الأفعال المعتلة) B1 · وقتی یکی از حروف ریشه و یا ي است فعلی معتل است که یکی از سه حرف ریشهاش و یا ي باشد. این دو حرف همهجا دوام نم
- اسم فاعل و اسم مفعول (اسم الفاعل واسم المفعول) B2 · دو اسم از هر فعل عربی از هر فعل کلمهای برای انجامدهندهی کار (اسْمُ الْفَاعِلِ) و کلمهای برای چیزی که کار ب
- فعل مجهول (المبني للمجهول) B2 · حرکتها عوض میشوند، نه کلمهها فارسی مجهول را با صفت مفعولی و «شدن» میسازد: «نوشته شد». عربی فقط حرکتهای در
- جملههای شرطی (إذا، إنْ، لو) B2 · سه ادات برای دو موقعیت فارسی یک «اگر» دارد و احتمال را با زمان فعل نشان میدهد («اگر بیایی» / «اگر آمده بودی»)
- عددهای ۱۱ به بالا و معدود B2 · بخش سخت، معدود است فارسی بعد از هر عددی اسم مفرد میآورد: سه کتاب، بیست کتاب، صد کتاب. عربی بسته به بزرگی عدد،
هر درس یک آزمون تعاملی و تمرین تکرار فاصلهدار دارد.
شروع دورهٔ آزمایشی رایگان