Een groepje woorden dat de naamval verandert
إِنَّ en de woorden die erop gebouwd zijn, staan aan het begin van een naamwoordelijke zin. Ze zetten het onderwerp in de accusatief en laten het gezegde in de nominatief:
- الطَّقْسُ جَمِيلٌ. — Het is mooi weer.
- إِنَّ الطَّقْسَ جَمِيلٌ. — Het is werkelijk mooi weer.
| Woord | Betekenis | Voorbeeld |
|---|---|---|
| إِنَّ | werkelijk (aan het begin) | إِنَّ الْبَيْتَ كَبِيرٌ. |
| أَنَّ | dat (midden in de zin) | أَعْرِفُ أَنَّ الْبَيْتَ كَبِيرٌ. |
| لَكِنَّ | maar | الْبَيْتُ صَغِيرٌ لَكِنَّهُ جَمِيلٌ. |
| لِأَنَّ | omdat | لَمْ آتِ لِأَنَّ الطَّرِيقَ طَوِيلٌ. |
| كَأَنَّ | alsof | كَأَنَّ الْوَلَدَ نَائِمٌ. |
| لَعَلَّ | misschien | لَعَلَّ الْجَوَّ يَتَحَسَّنُ. |
| لَيْتَ | was maar | لَيْتَ الْعُطْلَةَ أَطْوَلُ. |
Voornaamwoorden hangen er direct aan
Na deze woorden mag geen los voornaamwoord staan. Het voornaamwoord wordt een uitgang en telt als het onderwerp in de accusatief:
| Arabisch | Betekenis |
|---|---|
| إِنَّنِي of إِنِّي | ik ben werkelijk |
| إِنَّهُ، إِنَّهَا | hij is, zij is |
| لِأَنَّهُ مَرِيضٌ | omdat hij ziek is |
| لَكِنَّهَا مَشْغُولَةٌ | maar zij heeft het druk |
| لَعَلَّهُمْ فِي الْبَيْتِ | misschien zijn ze thuis |
- أَعْرِفُ أَنَّهَا مُعَلِّمَةٌ. — Ik weet dat zij lerares is.
- لَمْ أَذْهَبْ لِأَنَّنِي كُنْتُ مَرِيضًا. — Ik ben niet gegaan omdat ik ziek was.
إنّ of أنّ
إِنَّ staat aan het begin van een zin. Na قَالَ (zeggen) gebruikt de klassieke regel ook إِنَّ; in moderne krantentaal staat daar vaak أَنَّ. Na andere werkwoorden is "dat" أَنَّ:
- قَالَ إِنَّ الِامْتِحَانَ صَعْبٌ. — Hij zei dat het examen moeilijk is.
- عَرَفْتُ أَنَّ الِامْتِحَانَ صَعْبٌ. — Ik kwam erachter dat het examen moeilijk is.
- مِنَ الْمَعْرُوفِ أَنَّ الْقَاهِرَةَ كَبِيرَةٌ. — Het is bekend dat Caïro groot is.
Volgt er een werkwoord in plaats van een zelfstandig naamwoord, dan gebruik je أَنْ met sukun: أُرِيدُ أَنْ أَذْهَبَ. (Ik wil gaan.)
Let op als Nederlandstalige
- Hier lijken de talen op elkaar: net als Nederlands "dat" kun je أَنَّ niet weglaten. Het verschil zit in de naamval: het onderwerp erna krijgt een fatha. ✗ أَعْرِفُ أَنَّ الطَّقْسُ جَمِيلٌ. / ✓ أَعْرِفُ أَنَّ الطَّقْسَ جَمِيلٌ.
- In het Nederlands volgt na "dat" of "omdat" een los voornaamwoord ("omdat hij ziek is"). In het Arabisch wordt het een uitgang. ✗ لِأَنَّ هُوَ مَرِيضٌ. / ✓ لِأَنَّهُ مَرِيضٌ.
- Na "dat" gaat in het Nederlands het werkwoord naar het eind ("dat het examen moeilijk is"). Het Arabisch houdt de gewone volgorde, en een "is" komt er niet bij. ✗ أَنَّ الِامْتِحَانَ صَعْبٌ يَكُونُ / ✓ أَنَّ الِامْتِحَانَ صَعْبٌ.
- Schrijf "Hij zei dat..." met إِنَّ: قَالَ إِنَّ الِامْتِحَانَ صَعْبٌ. In de krant zie je ook قَالَ أَنَّ; zorgvuldig geschreven Arabisch houdt إِنَّ.
Voorbeelddialoog
أَيْنَ أَحْمَدُ؟ — Waar is Ahmed?
أَظُنُّ أَنَّهُ فِي الْمَكْتَبِ. — Ik denk dat hij op kantoor is.
قَالَ لِي إِنَّ الْعَمَلَ كَثِيرٌ الْيَوْمَ. — Hij zei tegen me dat er vandaag veel werk is.
لَكِنَّهُ وَعَدَ بِأَنْ يَأْتِيَ. — Maar hij heeft beloofd dat hij komt.
لَعَلَّهُ يَصِلُ قَرِيبًا. — Misschien is hij er zo.