Langrit Empieza tu prueba gratis

← Todas las lecciones de gramática persa

El verbo "ser/estar" (است y las terminaciones personales)

Lección gratuita de gramática persa · A1

Un solo verbo para ser y estar

El español distingue ser y estar. El persa no: el mismo verbo sirve para "soy médico" y "estoy cansado". Tiene una forma completa هستم، هستی، است... y unas terminaciones cortas que se pegan a la palabra anterior. Las dos significan lo mismo; las cortas son más frecuentes al hablar y en textos corrientes. Como todo verbo persa, va al final de la frase.

  • من خسته هستم. (man khaste hastam) — Estoy cansado.
  • من خسته*‌ام.* (man khaste-am) — Estoy cansado.
  • من پزشک هستم. (man pezeshk hastam) — Soy médico.

Todas las formas

Persona Forma completa Tras consonante: خوب (bien) Tras ه final: خسته (cansado) Negación
من هستم خوبم (khubam) خسته‌ام (khaste-am) نیستم (nistam)
تو هستی خوبی (khubi) خسته‌ای (khaste-i) نیستی
او است خوب است (khub ast) خسته است نیست (nist)
ما هستیم خوبیم (khubim) خسته‌ایم (khaste-im) نیستیم
شما هستید خوبید (khubid) خسته‌اید (khaste-id) نیستید
آن‌ها هستند خوبند (khuband) خسته‌اند (khaste-and) نیستند

Reglas de escritura:

  • Tras consonante, la terminación se une directamente: خوبم، معلمم (moallemam, soy profesor).
  • Tras una ه final muda (el sonido e), la terminación empieza con ا y va separada por un semiespacio: خسته‌ام، گرسنه‌ایم.
  • Tras ا o و, است se acorta a menudo en ـست: کجاست؟ (kojāst) — ¿Dónde está?
  • است no se une a una consonante en la escritura: خوب است.

است y هست

است es el "es/está" normal. هست significa "hay, está presente, existe", o insiste en que algo sí es así:

  • هوا سرد است. — Hace frío (el tiempo está frío).
  • علی خانه هست؟ — ¿Está Ali en casa?
  • نیست niega los dos: علی خانه نیست. — Ali no está en casa.

Negación y pregunta

La negación es una sola palabra, نیستم، نیستی، نیست..., también al final. La pregunta de sí o no mantiene el orden y solo sube la entonación:

  • ما ایرانی نیستیم. — No somos iraníes.
  • شما خسته‌*اید؟* — ¿Está usted cansado?

Coloquial: ـه en lugar de است

Al hablar, است tras consonante se convierte en ـه (e): خوب استخوبه (khube), گران استگرونه (gerune). Úsalo en conversación y chats, no en textos formales.

Ojo si hablas español

  • No busques dos verbos. "Es iraní" y "está en casa" usan el mismo verbo: ایرانی است، خانه است.
  • En español el verbo va antes del atributo ("estoy cansado"); en persa, detrás: ✗ من هستم خسته. / ✓ من خسته هستم.
  • "No" no es una palabra aparte delante del verbo, está dentro del verbo: ✗ من نه خسته هستم. / ✓ من خسته نیستم.
  • "Tengo hambre" y "tengo frío" no se traducen con داشتن (tener), sino con "ser/estar": ✗ من گرسنگی دارم. / ✓ گرسنه‌ام. (tengo hambre). Para el frío se usa una terminación personal: سردم است. (sardam ast, coloquial سردمه). من سرد هستم describiría a una persona fría de carácter.

Diálogo

سلام، خوبی؟ — Hola, ¿qué tal estás?
خوبم، ممنون. تو هم خوبی؟ — Bien, gracias. ¿Y tú?
نه، خیلی خوب نیستم. خسته‌ام. — No muy bien. Estoy cansado.
مریم کجاست؟ — ¿Dónde está Maryam?
خانه است. — Está en casa.

¿Quieres que se te quede? Haz el test interactivo y practica esta estructura con repetición espaciada.

Practica este tema gratis

Más gramática persa