وجه شرطی در زبان هلندی
برای بیان موقعیتهای فرضی («اگر... آنگاه...») و درخواستهای مودبانه، هلندی از zou / zouden + مصدر استفاده میکند. این ساختار معادل «میکردم / میشد» فارسی و would انگلیسی است.
zou و zouden
| ضمیر | شکل |
|---|---|
| ik / jij / hij / zij | zou |
| wij / jullie / zij (جمع) | zouden |
Ik zou graag naar Italië reizen. — دوست داشتم به ایتالیا سفر کنم.
Zij zouden meer willen verdienen. — آنها دوست داشتند بیشتر درآمد داشته باشند.
جملههای شرطی با als
بند شرط با als (اگر) شروع میشود و مانند همه بندهای پیرو، فعل به انتهای بند میرود. اگر بند als اول بیاید، در بند اصلی وارونگی رخ میدهد؛ یعنی فعل قبل از فاعل قرار میگیرد:
Als ik tijd heb, ga ik mee. — اگر وقت داشته باشم، همراه میآیم.
Als het regent, blijven we thuis. — اگر باران ببارد، خانه میمانیم.
شرط غیرواقعی
برای شرط غیرواقعی یا خیالی، در بند als معمولاً گذشته ساده (یا zou + مصدر) و در بند اصلی zou/zouden + مصدر میآید:
Als ik rijk was, zou ik een groot huis kopen.
اگر ثروتمند بودم، خانهای بزرگ میخریدم.
Wat zou je doen als je de baas was?
اگر رئیس بودی چه میکردی؟
ادب با zou willen و zou kunnen
ساختار شرطی درخواستها را بسیار مودبانهتر میکند:
| مستقیم | مودبانه | معنی |
|---|---|---|
| Ik wil koffie | Ik zou graag koffie willen | لطفاً یک قهوه میخواستم |
| Kun je helpen? | Zou je kunnen helpen? | میشود لطفاً کمک کنی؟ |
| Doe het raam open | Zou u het raam open kunnen doen? | میشود لطفاً پنجره را باز کنید؟ |
نکته: در بند als هرگز فعل را در جایگاه دوم نگذارید؛ Als ik heb tijd غلط است. فعل باید به انتهای بند برود: Als ik tijd heb.